Απειλείται η ελληνική γλώσσα από τα greeklish?

Δεν ζούμε μόνο υπό την απειλή αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών, ζούμε και την απειλή του αφανισμού της γλώσσας μας. Υπαίτια τα greeklish, σύμφωνα με έρευνα του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, η «νέα μορφή γλώσσας» που χρησιμοποιείται κυρίως από τους νέους για την επικοινωνία τους στο Διαδίκτυο. Η οποία γλώσσα επιδρά αρνητικά στην ορθογραφική ικανότητα των μαθητών. Για να συλλάβετε το μέγεθος του προβλήματος, οι φιλόλογοι δήλωσαν ότι σε διαγωνίσματα συναντούν λέξεις γραμμένες σε greeklish σε ποσοστό 64,3%! Κe opos katalavenete kati tetio ine kati parapano apo apogoiteftiko, idika otan diathetis mia glosa toso plusia oso i eliniki.


Κοσμάς Βίδος, Το Βήμα, Παρασκευή 25-9-2009

Eseis ti lete? Yparxei tetoia periptosi? (εντάξει, ακόμη και στα greeklish δεν μπορώ να απαρνηθώ εντελώς την ορθογραφία. Ήμαρτον!)

Νέα απειλή για τα Blogs

Έθνος, 25-9-2009

Η δημοσιοποίηση δημοσκοπήσεων από ιστολόγια που προσφέρουν ειδησεογραφική ενημέρωση προκάλεσε εισαγγελική παρέμβαση και απειλεί και πάλι την ελευθερία του λόγου στο διαδίκτυο.
Την Παρασκευή ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ι. Σακελάκος διέταξε την διενέργεια κατεπείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης για το θέμα, καθώς ο εκλογικός νόμος απαγορεύει την δημοσιοποίηση τέτοιων στοιχείων το διάστημα πριν τις εκλογές.
Ο Εισαγγελέας που θα αναλάβει την διενέργεια της έρευνας έχει εντολή να άρει το ηλεκτρονικό απόρρητο, ώστε να εντοπιστούν οι υπεύθυνοι των επίμαχων σελίδων και ακολούθως οι υπεύθυνοι των δημοσκοπικών εταιριών που ενδεχομένως διοχέτευσαν πληροφορίες.
Πρέπει να σημειωθεί ότι οι δημοσιεύσεις αυτές αναφέρονται σε δημοσκοπήσεις που πραγματοποιούνται για άγνωστο «πελάτη» (πιθανότατα τα πολιτικά κόμματα ή επίσημα ΜΜΕ), είναι δηλαδή δευτερογενείς πηγές πληροφόρησης.
Παράλληλα η κείμενη νομοθεσία δεν ρυθμίζει θέματα διαδικτύου, πόσο μάλλον για τα ιστολόγια που θεωρούνται προσωπικές σελίδες και κατά συνέπεια παρέχεται σε αυτές πλήρης ελευθερία λόγου, όταν δεν προκύπτει εμπλοκή σε αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα (όπως η διακίνηση παιδικού πορνογραφικού υλικού).

Όταν τα παιδιά μιλάνε για Δημοκρατία...

15 Σεπτεμβρίου: Παγκόσμια ημέρα Δημοκρατίας.

Με αφορμή τη μέρα αυτή, η Βουλή των Ελλήνων προκήρυξε διαγωνισμό Έκθεσης στα σχολεία με Θέμα: «Η ποιότητα της Δημοκρατίας αναδεικνύεται από την ελεύθερη έκφραση των απόψεων όλων των πολιτών και από την ενθάρρυνση της καλλιέργειας ενός πολιτισμού ανεκτικότητας. Η πολιτική ανεκτικότητα προϋποθέτει την ελευθερία έκφρασης, τον ανοικτό διάλογο και το σεβασμό στη διαφορετικότητα των απόψεων. Εναπόκειται στους δημοκρατικούς θεσμούς, μεταξύ των οποίων κορυφαίος θεσμός είναι το Κοινοβούλιο, η άμβλυνση των εντάσεων που προκύπτουν από τις αντιθέσεις, η προσπάθεια για σύνθεση των διαφορετικών απόψεων και η διασφάλιση της ενεργούς συμμετοχής όλων των κοινωνικών ομάδων».

Στο διαγωνισμό συμμετείχαν οι μαθητές της Β΄ τάξης. Γράφηκαν πολλές ενδιαφέρουσες απόψεις από τα παιδιά, άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο ριζοσπαστικές. Καλύτερη Έκθεση στο 3ο ΓΕΛ Γιαννιτσών αναδείχθηκε αυτή της μαθήτριας του Β4 Μάγδας Τσ. Την παραθέτω αυτούσια. Τα τονισμένα σημεία είναι δικά μου. Μακάρι να μπορούσαν να ακούσουν οι πολιτικοί τα παιδιά! Έτσι, μπορεί κάτι τέτοιες τυπικές διαδικασίες να είχαν και κάποιο νόημα…
Συγχαρητήρια στη Μάγδα, πάντα επιτυχίες!

Είναι γενικά αποδεκτό ότι η δημοκρατία περιλαμβάνει τις υψηλότερες αξίες και ιδέες που έχει συλλάβει ο ανθρώπινος νους και είναι διαμορφωμένη με τρόπο που εξυπηρετεί αρτιότερα τα δικαιώματα των ανθρώπων.
Κύριο συστατικό της δημοκρατίας είναι η ελευθερία της έκφρασης όλων των πολιτών. Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων σε θέματα που τους αφορούν όπως η υγεία, η παιδεία, ώστε να δημιουργηθεί ένα κράτος που θα συμβαδίζει με τις ανάγκες τους. Ο κίνδυνος που ελλοχεύει από την αδιαφορία είναι ένα κράτος που δε θα ενστερνίζεται τις επιδιώξεις των πολιτών.
Η δημοκρατίας όμως βασίζεται και στην ανοχή, στη διαφορετικότητα. Στο δημοκρατικό πολίτευμα όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως φύλου ή θρησκείας έχουν τα ίδια δικαιώματα. Γι’ αυτό και το δημοκρατικό ήθος που οφείλουν να έχουν οι πολίτες συνίσταται στο δικαίωμα που έχει ο καθένας να είναι διαφορετικός και να εκφράζει μια διαφορετική γνώμη. Αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό μέσα από το Κοινοβούλιο, στο οποίο ο πολυκομματισμός που επικρατεί επιτρέπει την έκφραση ποικίλων απόψεων. Η μειοψηφία δεν περιθωριοποιείται, αλλά συμμετέχει ενεργά, με αποτέλεσμα να κυριαρχεί η πολυφωνία που συμβάλλει στη σφαιρική θεώρηση των θεμάτων. Παράλληλα, μέσα από το θεσμό της δημοκρατίας καλλιεργείται η διαλλακτικότητα που παίρνει τη θέση του φανατισμού, της μισαλλοδοξίας και του μίσους.
Η δημοκρατία –η κορωνίδα του πολιτισμού- είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον διάλογο, το βασικό μέσο επίτευξής της. Μέσα από το διάλογο οι πολίτες διατυπώνουν ελεύθερα τη γνώμη τους για ζητήματα που τους αφορούν άμεσα. Η πολυφωνία που τον διέπει συμβάλλει στην ολόπλευρη εξέταση ενός ζητήματος και στην εξαγωγή κάποιας απόφασης. Με την προϋπόθεση ότι ο διάλογος είναι γόνιμος, βοηθάει στην αποφυγή των εντάσεων και στην αναθεώρηση ακραίων απόψεων, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε εκρήξεις βίας που συνάδουν με το δημοκρατικό πολίτευμα.
Η δημοκρατία αναμφισβήτητα επιτυγχάνεται μέσα από τους θεσμούς που έχει θεσπίσει το κράτος, με κυριότερο το Κοινοβούλιο. Το Κοινοβούλιο είναι η συνέλευση των αιρετών πολιτικών που έχουν επιλέξει οι πολίτες ώστε να τους εκπροσωπήσουν, υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα του λαού. Στη Βουλή των Ελλήνων οι βουλευτές οφείλουν να θυμούνται το σκοπό για τον οποίο εκλέχθηκαν και όχι να προσπαθούν να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των λίγων που τους στηρίζουν οικονομικά. Η διαφάνεια και η αξιοκρατία για τα οποία γίνεται λόγος τον τελευταίο καιρό και τα οποία εκλείπουν, πρέπει να είναι προτεραιότητά τους. Η πάταξη της ανηθικότητας και της διαφθοράς είναι αρχές που οφείλουν να υπηρετούν αμερόληπτα.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, οι πολίτες οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι η εξουσία πηγάζει από αυτούς, ασκείται από αυτούς, γι’ αυτούς, ώστε να συμβάλουν ενεργά στη διασφάλισή της. Ενώ οι βουλευτές από την πλευρά τους έχουν ως χρέος να συνειδητοποιήσουν το ρόλο που τους έχει ανατεθεί από το λαό καθώς και τη ζωτικότητά του. Η συνεργασία και των δύο θα ανυψώσει τη δημοκρατία στο ψηλότερο σκαλί της κοινωνίας.

Ευθανασία και κοινωνία...

Το παρακάτω δημοσίευμα της Καθημερινής (21-9-2009) αφορά ένα σημαντικό κοινωνικό δίλημμα: ναι ή όχι στην ευθανασία; Η απάντηση δεν είναι καθόλου απλή και αυτονόητη, ιδίως όταν πρόκειται για το δικαίωμα κάποιου να ζήσει και να πεθάνει αξιοπρεπώς. Το παραθέτω και περιμένω τα σχόλιά σας.

Πέθανε ο παραπληγικός που του αναγνωρίστηκε το δικαίωμα να σταματήσει την τεχνητή διατροφή
Ο Αυστραλός 49χρονος παραπληγικός Κρίστιαν Ρόσιτερ, ο οποίος προ πέντε εβδομάδων κέρδισε μία ιστορική δίκη για να του αναγνωριστεί το δικαίωμα να σταματήσει την τεχνητή διατροφή του, έφυγε από τη ζωή, όπως ανακοίνωσε σήμερα ο δικηγόρος του.
Ο καθηλωμένος στο κρεβάτι Ρόσιτερ είχε χαρακτηρίσει τη ζωή του στην ειδική κλινική, όπου νοσηλευόταν για την παραπληγία, που τον χτύπησε πέρυσι, ως «ζωντανή κόλαση».
Το δικαστήριο αποφάνθηκε πως οι θεράποντές του στην κλινική όφειλαν να υπακούσουν στη βούλησή του και να σταματήσουν την τεχνητή διατροφή του.
«Πιστεύω πως θα θυμόμαστε τον Κρίστιαν ως έναν θαρραλέο άνθρωπο, που ανέλαβε έναν αγώνα, ο οποίος θα δώσει μεγάλη ανακούφιση σε πολλούς άλλους ανθρώπους. Βασικά, κέρδισε το δικαίωμα να αρνηθεί τροφή και φαρμακευτική αγωγή, ώστε να πεθάνει εάν αυτή ήταν η επιθυμία του», τόνισε ο δικηγόρος Τζον Χάμοντ.
Ο ίδιος τόνισε πως η απόφαση του δικαστηρίου δεν έθιξε τα υπέρ και τα κατά της ευθανασίας, αλλά αναφερόταν μόνον στο δικαίωμα κάποιου να αρνηθεί τροφή και φάρμακα. Όπως δήλωσε ο Χάμοντ, προτού να αποφανθεί το δικαστήριο, ο Ρόσιτερ είχε ζητήσει από τους νοσοκόμους του να σταματήσουν τουλάχιστον 40 φορές να του χορηγούν τροφή και να τον εφυδατώνουν μέσω ενός σωλήνα στο στομάχι του.
Ο προασπιστής του δικαιώματος της ευθανασίας Φίλιπ Νίτσκε, επικεφαλής της οργάνωσης Exit International, επέμεινε πως θα έπρεπε να είχαν αναγνωρίσει στον Ρόσιτερ το δικαίωμα ενός γρήγορου θανάτου με φάρμακα, όμως παραδέχθηκε πως και η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί ένα σημαντικό νομικό προηγούμενο.

Τι λέει ο Νίκος Δήμου για τα ιστολόγια

Ο Νίκος Δήμου, συγγραφέας, είναι παλιός θιασώτης των ιστολογίων. Παραθέτω λοιπόν ένα άρθρο του στο Βήμα της Κυριακής για τα blogs. Περισσότερα για τον Νίκο Δήμου μπορείτε να μάθετε στην προσωπική του ιστοσελίδα: www.ndimou.gr

Ορισμός: Blogs από το web logs (ελληνιστί «ιστολόγια») ονομάζονται προσωπικές ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο. Φιλοξενούνται δωρεάν από μεγάλες δικτυακές εταιρείες (η μεγαλύτερη blogspot.com ανήκει στην Google) και μπορούν να περιέχουν κείμενα, εικόνες, ήχους και μικρά βίντεο. Επίσης, αν το θέλει ο δημιουργός τους, δέχονται και σχόλια που μπορεί να είναι ανώνυμα, επώνυμα, ελεύθερα ή να περνάνε από έλεγχο.
Τα δύο σημαντικά στοιχεία που πρέπει να υπογραμμίσουμε είναι το δωρεάν και η ευκολία. Δεν χρειάζονται γνώσεις πληροφορικής για να δημιουργηθεί ένα blog, ούτε χρήματα. Το τρίτο που πρέπει να τονιστεί είναι η απόλυτη ελευθερία. Κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τα δημοσιεύματα αυτά.
Τα τρία αυτά στοιχεία –ευκολία, δωρεάν και ελευθερία– οδήγησαν σε έκρηξη των ιστολογίων. Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν περισσότερα από 100.000.000 σε όλο τον κόσμο, από τα οποία 40.000 είναι στην Ελλάδα. Η θεματολογία τους ποικίλει ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του δημιουργού τους: από φιλοσοφία και λογοτεχνία, μέχρι πολιτική, οικονομία, επιστήμη, αθλητισμό, ταξίδια, ζωοφιλία, κλπ. Η απήχησή τους επίσης διαφέρει: μερικά διαβάζονται μόνο από τους συγγενείς και φίλους του blogger, ενώ άλλα από εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες. Αρκετά από τα τελευταία έχουν μεταβληθεί σε επιχειρήσεις: φιλοξενούν διαφημίσεις, έχουν συνεργάτες και παίζουν ρόλο δικτυακών εφημερίδων. Το μεγαλύτερο μέρος των bloggers είναι ανώνυμο. Η ανωνυμία αυτή βοηθάει πολύ στην υπονόμευση απολυταρχικών καθεστώτων, και την ελεύθερη διακίνηση πληροφοριών (π.χ. από τη Myanmar ή το Ιράν). Επίσης διευκολύνει την καταγγελία των κακώς κειμένων (π.χ. υπάλληλοι επιχειρήσεων έχουν καταγγείλει επικίνδυνα προϊόντα – πράγμα που οδήγησε στην απόσυρσή τους). Η άλλη –αρνητική– πλευρά της ανωνυμίας: ενέχει τον πειρασμό της διασποράς ψευδών ειδήσεων ή συκοφαντιών. Στις περιπτώσεις αυτές είναι δυνατόν να ζητηθεί δικαστική συνδρομή και να αποκαλυφθούν τα ονόματα των υπεύθυνων.
Από την πρώτη στιγμή της διάδοσής του το Διαδίκτυο ενοχλούσε τις πάσης φύσεως εξουσίες που προσπαθούν να το ελέγξουν. Ευτυχώς αυτό δεν είναι τεχνολογικά δυνατόν. Καμία κυβέρνηση δεν μπόρεσε να λογοκρίνει το περιεχόμενο του Internet – ούτε καν οι ΗΠΑ. Το μόνο που μπορεί να ελεγχθεί είναι η πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Αυτό το κάνουν καθεστώτα όπως η Βόρεια Κορέα, η Κίνα και το Ιράν…
Αρα οι επαπειλούμενοι νόμοι και κανόνες θα είναι τόσο αποτελεσματικοί όσο οι πύραυλοι με τους οποίους ο πάλαι ποτέ υπουργός Τύπου Δημήτριος Μαρούδας απειλούσε να καταρρίψει τους επικοινωνιακούς δορυφόρους. Οι υπάρχοντες νόμοι που εφαρμόζονται στα άλλα ΜΜΕ είναι υπεραρκετοί για τις ακραίες περιπτώσεις παραβατικότητας.
Η αντίδραση στο press.gr υπήρξε υπερβολική. (Αν ανάλογα κείμενα είχαν δημοσιευτεί σε έντυπο, η δημοσιότητα θα ήταν πολύ μικρότερη). Αυτό οφείλεται στην άγνοια του χώρου και την τεχνοφοβία μας, στην αντίδραση των ΜΜΕ προς ένα απειλητικά ανταγωνιστικό χώρο και τον τρόμο της εξουσίας μπροστά σε αυτά που δεν ελέγχει. Αντί να παρακολουθείτε υστερικές αντιδράσεις και διενέξεις από τα τηλεοπτικά παράθυρα, σας προτείνω να εξερευνήσετε τον θαυμαστό κόσμο των blogs. 40.000 ιστολόγια είναι ισοδύναμα με 40.000 βιβλία. (Πολλά από αυτά έγιναν βιβλία). Είναι ένας απίθανος πολιτισμικός πλούτος προσιτός σε όλους. Κολλήσαμε στο δέντρο και δεν βλέπουμε το (υπέροχο) δάσος.

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ

Γεια σας και καλή χρονιά!

Η ιδέα γι' αυτό το ιστολόγιο είναι δική μου, δηλαδή της καθηγήτριας, αλλά η επιβίωσή του και η ευδοκίμησή του εξαρτάται από τη διάθεση των παιδιών του 3ου ΓΕΛ Γιαννιτσών.
Τα περισσότερα παιδιά "σερφάρουν" στο διαδίκτυο και αφιερώνουν αρκετές ώρες της ημέρας επικοινωνώντας, παίζοντας, ακούγοντας μουσική και βλέποντας video. Στο ιστολόγιο θα μπορούν να εκθέτουν τις απόψεις τους, να διαμαρτύρονται, να σχολιάζουν. Έτσι ο ρόλος του θα είναι τόσο ψυχαγωγικός όσο και εκπαιδευτικός.

Καλώ λοιπόν όποιον μαθητή ή μαθήτρια επιθυμεί, να βοηθήσει στην προσπάθεια αυτή.

Καλή αρχή και καλή επιτυχία λοιπόν!